Celem rozporządzenia REACH jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska, a także swobodny przepływ substancji w jej postaci własnej, jako składników preparatów lub w wyrobach, przy jednoczesnym wsparciu konkurencyjności i innowacyjności europejskiego przemysłu chemicznego. Rozporządzenie to wspiera również rozwój alternatywnych metod oceny zagrożeń stwarzanych przez substancje.
Zgodnie z wytycznymi rozporządzenia REACH jest Pan dalszym użytkownikiem. Definicję dalszego użytkownika można znaleźć art. 3. Według niej, dalszym użytkownikiem jest osoba fizyczna lub prawna mająca siedzibę na terytorium Wspólnoty i nie będąca producentem ani importerem, która używa substancji w jej postaci własnej lub jako składnika preparatu, podczas prowadzonej przez siebie działalności przemysłowej lub innej działalności zawodowej. Dystrybutor oraz konsument nie są uważani za dalszych użytkowników. Reimporter uważany jest za dalszego użytkownika.
Rejestracja dotyczy tylko substancji, czy to w postaci własnej, czy w preparacie, jak również substancji w wyrobie, jeżeli jest ona produkowana lub importowana w ilości co najmniej 1 tony rocznie. Rejestracji dokonują wyłącznie producenci lub importerzy w rozumieniu rozporządzenia REACH. Wyjątkiem od tej reguły jest, że w imieniu producenta spoza Unii Europejskiej zarejestrować substancję może również wyznaczony przez niego wyłączy przedstawiciel.
Nie. Producent spoza UE nie może sam zarejestrować swojej substancji, gdyż rozporządzenie REACH go nie dotyczy. Może jednak wyznaczyć wyłącznego przedstawiciela, mającego siedzibę na terytorium UE, który dokona rejestracji substancji w jego imieniu. Producent spoza UE ma wówczas pełną kontrolę nad procesem rejestracji oraz unika konieczności ujawnienia importerowi potencjalnie poufnych informacji. Importerzy muszą być powiadomieni wcześniej o fakcie, iż producent spoza UE będzie samodzielnie (poprzez wyłącznego przedstawiciela) dokonywał rejestracji swojej substancji. Wówczas importer jest zwolniony z obowiązku rejestracji i będzie uznany, zgodnie z wytycznymi rozporządzenia REACH, za dalszego użytkownika.
Raport bezpieczeństwa chemicznego sporządza się dla substancji rejestrowanej, jeżeli jest ona produkowana lub importowana w ilości co najmniej 10 ton rocznie.
Tak. Zgodnie z wytycznymi art. 31 ust. 5 rozporządzenia REACH kartę charakterystyki dostarcza się w językach urzędowych państw członkowskich, na terytorium których substancja lub preparat jest wprowadzany do obrotu, chyba że zainteresowanie państwa członkowskie postanowią inaczej.
Jeżeli dostawcą produktów dla Państwa jest firma z Niemiec to karty charakterystyki powinna przekazać Państwu w języku polskim.
Obowiązek sporządzenia raportu bezpieczeństwa chemicznego pojawi się w momencie przygotowywania dokumentacji rejestracyjnej. Zgodnie z art. 10, jeżeli substancja jest importowana/produkowana w ilości co najmniej 10 ton, do dossier rejestracyjnego dołącza się raport bezpieczeństwa chemicznego. Aby móc sporządzić taki raport, najpierw należy wykonać ocenę bezpieczeństwa chemicznego zgodnie z załącznikiem I do rozporządzenia REACH. Jeżeli podczas sporządzania takiej oceny okaże się, że substancja jest klasyfikowana jako niebezpieczna lub spełnia kryteria substancji PBT lub vPvB, należy dodatkowo przeprowadzić ocenę narażenia i charakterystykę ryzyka zgodnie z art. 14 rozporządzenia, a następnie sporządzić scenariusze narażenia dla poszczególnych zastosowań substancji. Oznacza to, że obowiązek tworzenia scenariuszy narażenia pojawi się w momencie pierwszej rejestracji pełnej.
Substancję która jest produkowana, a którą Państwa firma traktuje jako monomer do wytwarzania polimeru, należy zarejestrować jak "normalną" substancję, a nie jako półprodukt. Takie wytyczne podaje poradnik dotyczący monomerów i polimerów punkt 2.1. strona 7. Jest to również wskazane w artykule 6 ust. 2, gdzie wyraźnie zostało podkreślone, że przepisy dotyczące rejestracji półproduktów nie mają zastosowania dla monomerów.
Kwestii tej poświęcony jest artykuł 38 rozporządzenia REACH, dotyczący obowiązku przekazywania informacji przez dalszych użytkowników. Stanowi on, że przed pierwszym lub kolejnym konkretnym zastosowaniem substancji zarejestrowanej przez uczestnika stanowiącego poprzednie ogniwo łańcucha dostaw, zgodnie z art. 6 (ogólny obowiązek rejestracji substancji w ich postaci własnej lub jako składników preparatów) lub art. 18 (rejestracja transportowanych półproduktów wyodrębnianych), dalszy użytkownik przekazuje do Agencji informacje w następujących przypadkach:
Przekazywane przez dalszego użytkownika informacje obejmują:
Zgodnie z art. 5 rozporządzenia REACH substancje w ich postaci własnej, jako składniki preparatu lub w wyrobach muszą być zarejestrowane, aby mogły być produkowane lub wprowadzane do obrotu. Zgodnie zaś z art. 6 i 7 obowiązek ten dotyczy każdego producenta lub importera substancji, albo wyrobu zawierającego substancję. Jeżeli zatem producent bądź importer zarejestrował daną substancję, to aby inna osoba (producent lub importer) mogła tę samą substancję produkować lub wprowadzać do obrotu, również musi ją zarejestrować. Pragniemy zwrócić Państwa uwagę na pewne kwestie dotyczące definicji importu. Jako import rozumie się fizyczne wprowadzenie produktu na obszar celny Unii Europejskiej. Nie jest natomiast importem nabycie produktu na terytorium Unii Europejskiej.
Zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia REACH, przepisy m.in. tytułu II (rejestracja substancji) nie dotyczą zastosowania substancji w produktach leczniczych stosowanych u ludzi lub do celów weterynaryjnych w zakresie objętym prawem wspólnotowym (rozporządzenie WE 726/2004, dyrektywa 2001/82/WE, dyrektywa 2001/83/WE). Jeżeli jednak te same substancje są stosowane do produkcji kosmetyków, wtedy nie można skorzystać z ww. przepisu i będą one podlegały rejestracji.
Przypadek, kiedy dalszy użytkownik ma obowiązek sporządzenia raportu bezpieczeństwa chemicznego opisany jest w art. 37 rozporządzenia REACH. Zgodnie z informacjami zawartymi w tym artykule dalszy użytkownik substancji w jej postaci własnej lub jako składnika preparatu sporządza raport bezpieczeństwa chemicznego (zgodnie z załącznikiem XII) dla:
Jeżeli dalszy użytkownik nie chce przekazać informacji o zastosowaniu substancji swojemu dostawcy, np. ze względów na innowacyjność jego zastosowania, to także w przypadku, gdy jego dostawca będzie zobowiązany sporządzić raport bezpieczeństwa chemicznego, również na dalszym użytkowniku ciążył będzie ten obowiązek.
We wszystkich w/w przypadkach dalszy użytkownik nie będzie musiał sporządzić raportu bezpieczeństwa jeżeli:
Europejska Agencja Chemikaliów, w przypadku gdy zapytanie pochodzi z Unii Europejskiej, prosi o zadawanie pytań w pierwszej kolejności do krajowego centrum informacyjnego ds. REACH. Dopiero krajowe centrum informacyjne może, ewentualnie, przekazać pytanie do Agencji. Wynika to z faktu, iż zgodnie z rozporządzeniem REACH wszystkie państwa członkowskie UE mają obowiązek utworzenia centrów informacyjnych, i tym samym odsyłanie przez Agencję do instytucji krajowych służyć ma unikaniu nakładania się kompetencji. Agencja jest angażowana dopiero w przypadku szczególnie skomplikowanych pytań.
14. Czy sprowadzanie substancji z Niemiec jest importem w rozumieniu rozporządzenia REACH?
Nie. Import oznacza fizyczne wprowadzenie na obszar celny Wspólnoty. Obszar celny Wspólnoty obejmuje następujące państwa:
Dlatego, sprowadzenie substancji z jakiegokolwiek obszaru wymienionego powyżej nie będzie importem. W terminologii Unii Europejskiej w takim przypadku stosuje się określenie: „nabycie wewnątrzwspólnotowe”.
Import ma miejsce w sytuacji, gdy substancja sprowadzana jest z innego obszaru, niż wymienione powyżej.
Uwaga: po zakończeniu odpowiednich procedur w państwach Europejskiego Obszaru Gospodarczego, związanych z przyjęciem REACHa, importem nie będzie sprowadzanie substancji z Islandii, Liechtensteinu oraz Norwegii. Zakończenie procedur powinno nastąpić przed 1 czerwca 2008 r.
Szwajcaria nie należy do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.
© Biuro do Spraw Substancji i Preparatów Chemicznych, 2007
Warunki korzystania z serwisu | Informacja o prawach autorskich | Polityka prywatności